شده است . توحيد سعدى در قصايد فارسى : آفرينش همه تنبيه خداوند دل است دل ندارد كه ندارد به خداوند اقرار اين همه نقش عجب بر در و ديوار وجود هركه فكرت نكند نقش بود بر ديوار هركه امروز نبيند اثر قدرت او غالب آن است كه فرداش نبيند ديدار عقل حيران شود از خوشهء زرين عنب فهم عاجز شود از حقهء ياقوت انار پاك و بىعيب خدايى كه به تقدير عزيز ماه و خورشيد مسخر كند و ليل و نهار چشمه از سنگ برون آرد و باران از ميغ انگبين از مگس نحل و در از دريا بار . توحيد - جمال و جلال ، باطن من حيث هو ظاهر ما وحد الواحد من واحد اذ كل من وحده جاحد توحيد من ينطق عن نعته عارية ابطلها الواحد توحيده اياه توحيده و نعت من ينعته لاحد . ( خواجه عبدا لله به نقل اسفار ، ج 1 ، ص 196 ) . ايضاً خواجه عبدا لله ( ظاهراً ) : جمالك فى كل الحقائق سائر وليس لها الَّا جمالك ( 1 ) ساتر

--> ( 1 ) جلالك ( ظ )